Non hai emocións malas

As emocións son mecanismos que nos axudan a actuar con rapidez ante acontecementos inesperados, facendo que teñamos reaccións automáticas. Tamén serven pare defendernos de estímulos negativos, é dicir, situacións de risco, e dirixirnos a estímulos que supoñan unha recompensa ou un pracer que facilite a supervivencia.

Cada emoción prepara ao organismo para unha clase de resposta activando múltiples sistemas no cerebro, pero en si, as emocións son unha reacción automática, polo que non podemos decidir se as temos ou non. O que si que podemos decidir e aprender é a xestión que facemos delas.

Tanto as emocións positivas como negativas son necesarias.

As emocións como o medo, a tristeza, a rabia, o noxo, a culpa, os celos, a envexa, etc., están catalogadas como emocións negativas debido a que nos resultan desagradables e, xeralmente, preferiríamos non experimentalas. En cambio, si nos gustaría permanecer alegres, eufóricos, relaxados, con bo humor, motivados, etc. por que nos resultan agradables. Pero, tanto unhas emocións como outras son importantes e necesarias.

Os vosos fillos/as teñen e deben aprender que as súas emocións son normais e que poden expresalas libremente, sempre e cando se axusten adecuadamente ás circunstancias.

Hoxe en día está de moda sentir e pensar de forma positiva e vivir a vida desta forma . Sen dúbida está ben fomentar esta perspectiva, pero non podemos desprezar as emocións negativas. Cando as inhibimos de forma constante, poden desencadear en graves problemas de xestión emocional.

Mentres estas emocións “negativas” se manifesten de forma coherente coas situacións que as motivan, dentro dun intervalo de intensidade e durante un tempo razoable, son beneficiosas para o correcto desenvolvemento dos nosos fillos/as.

Eliminar o que nos resulta desagradable nas nosas vidas e nas dos nosos nenos/as, non é o que nos vai a proporcionar a felicidade. As emocións negativas ou desagradables vai seguir formando parte de nos, saber xestionalos é preciso para alcanzar estados máis agradables.

Non podemos reprimir as emocións “negativas” para chegar ás positivas, é necesario vivilas, aceptalas e aprender a manexalas. De feito, cando intentamos evitar unha emoción, esta vólvese máis poderosa e acaba xerando un maior sufrimento ou malestar.

Polo tanto as emocións que son consideradas negativas como as positivas teñen un valor adaptativo para o ser humano, tanto maiores coma nenos e nenas. Experimentalas e deixar que eles e elas as experimenten axuda ao desenvolvemento persoal, a madurar e a adquirir un maior autocoñecemento, e a autoestima. Como pais debemos acompañar aos nosos fillos e fillas, comprendelos e axudarlles a xestionar estas emocións dunha maneira saudable.