A TOLERANCIA Á FRUSTRACIÓN

O primeiro que é preciso facer e definir que é a frustración. A frustración é un sentimento que xurde cando non logramos conseguir o que desexamos. Cando isto sucede a persoa soe reaccionar emocionalmente con expresións de ira , ansiedade.....Pero a orixe da problemática non se encontra nas situacións externas , senón no xeito no que as afrontamos.

 

Por iso é fundamental ensinar aos nosos fillos/as a tolerar a frustración dende ben pequenos, a afrontar esas situacións nas que non conseguen o que queren, aínda que en ocasións iso signifique que vexamos aos nenos/as “ sufrir”. Debemos ser conscientes de que ese sufrimento é temporal e pasaxeiro, é parte dunha aprendizaxe, é moi pouco comparado co que pode chegar a sentir cando se enfronte só aos “Nons” da vida , aos problemas, as decepcións e sexa el só o que teña que sufrilos e buscar alternativas.

 

Cando son pícaros os nenos/as pensan que todo o mundo xira ao redor deles/as, son egocéntricos ( é evolutivo), non saben esperar ( non teñen adquirido o concepto de tempo) e cústalles moitos pensar nos demais. Queren todo e o queren xa... e se non o conseguen , choran....

 

Como ensinar a tolerar a frustración?

A manexar e tolerar a frustración apréndese dende moi pequeno/a, e depende en gran medida do que os pais/nais fagamos. Cando un neno/a presenta baixa tolerancia á frustración en parte é debido aos aprendizaxes que tivo e tamén en parte ao seu carácter. Por iso é fundamental ter claro que a frustración é un mal “ necesario” e que a nosa labor é ensinarlles e axudarlles a saber xestionala.

Na medida que os nenos/as medran, xurdirán formas de tolerar as súas frustración. O ámbito escolar por exemplo; é un espazo onde se presentan situacións de forma gradual: primeiro os debuxos ou as letras erradas, despois a tarefa mal elaborada, o primeiro exame suspenso .....Son as primeiras leccións de frustración que se teñen na vida .

A adolescencia é unha etapa crítica en termos de tolerancia á frustración, dadas as características e a situación emocional que se da xa de por sí. De aí a necesidade do traballo previo, posto que si dende pequenos/as aprenden a acatar e a respectar as negativas ou as situacións que non comparten, será máis probable que vivan unha adolescencia máis calma.

Cando xorden estas situacións é cando as familias debemos ensinar aos nosos fillos a afrontar o fracaso, as súas frustracións a regular as súas emocións. Debemos destacar o valor do esforzo, da persistencia, da paciencia, para superar os impedimentos e lograr os seus obxectivos. Non obstante, débese ter en conta, que tolerar a frustración é unha capacidade que se desenvolve con tempo, grazas a un adestramento constante.

Para iso debemos ter claras unha serie de pautas;

• As normas e os límites son fundamentais e deben ser cumpridos con tranquilidade pero con firmeza.

• NON É NECESARIO E FUNDAMENTAL

• Aprender a xestionar as enfados cando se produzan e a non ceder ante elas.

• Ter moi claro que a frustración é inevitable na vida e que si os pequenos/as non aprenden a manexala e aceptala na súa vida adulta custaralles moito máis.

• Debemos axudalos a distinguir e diferenciar entre os seus desexos e as necesidades, axudándolles a entender que non sempre se pode ter o que se quer cando se desexa.

• Propiciar situacións que lle amosen a tolerar a demora do reforzo ou de conseguir o que se quere. Se me pide algo, non darllo inmediatamente, se non cando poida ou cando como adulto considere oportuno e explicarlle en que momento o terá ou por que non o terá.

• Cando se frustre axúdelle a entender a situación, o que lle pasa. De onde ven a súa tristeza ou o seu enfado. É moi importante expresar con palabras o que nos ocorre.

• Pon normas , límites e rutinas , claros e acordes a idade dos nenos. No caso en que a situación nos desborde, é aconsellable acudir a un profesional que nos axude e oriente.

A modo de resumo: os adultos debemos ensinar aos nenos/as a afrontar o fracaso en lugar de xustificar as accións o negar as limitacións que todos/as temos dalgunha maneira. Debemos destacar o valor do esforzo , da persistencia , da paciencia para superar os impedimentos e lograr os obxectivos. Non obstante , hai que ter en contar que tolerar a frustración é unha capacidade que se desenvolve co tempo, grazas ao constante adestramento