Rir, chorar, enfadarse... Experimentar emocións é algo común en nenos/as e adultos/as. Sentir medo, tamén. É normal e ata positivo, xa que supón un estado de alerta que protexe de posibles riscos. Temer os estraños, a separarse dos seus pais, a escuridade, o colexio, a equivocarse... son medos evolutivos. Son temores comúns a case todos os nenos, a maioría pasaxeiros, de pouca intensidade e propios dunha etapa evolutiva concreta. Están asociados ás distintas fases do desenvolvemento e van variando a medida que evolucionan as características cognitivas, sociais ou emocionais dos nenos.

Agora ben, cada un, en función das súas características persoais e das súas experiencias, vivirá devanditos medos de forma diferente ou en distintos momentos que outros, ou ata non experimentará nunca un temor determinado. Non reaccionará do mesmo xeito un neno/a que foi agredido por un can que outro/a cuxas experiencias con animais foron positivas.

Medos dos nenas/os segundo a súa idade

- Durante o primeiro ano, o que máis os sobresalta é a perda de sustentación, os ruídos fortes, os estraños e separarse dos seus pais.

- A partir do segundo ano, descobren que hai animais que lles poden facer dano, que non lles gusta a escuridade, que se angustian cando se fan algunha ferida e que os asusta o descoñecido. Por iso, seguen sen querer separarse dos pais.

- Con 3 e 4 anos os seus medos fanse máis patentes. A súa imaxinación xógalles malas pasadas e comezarán a ver monstros que se esconden na escuridade. Tamén lles asusta o dano físico e aparece o medo aos fenómenos naturais (tronos, vento, terremotos).

- Ao chegar aos 5 e 6 anos, manteñen o medo a separarse dos seus pais, aos animais, á escuridade e ao dano físico, pero ademais súmase o medo a seres malvados (ladróns, secuestradores) e personaxes imaxinarios (bruxas, pantasmas, o “coco”, personaxes de debuxos animados). Tampouco lles gustan os médicos, sobre todo se levan bata branca, e preocúparlles a enfermidade e a morte.

- O neno/a de 7 e 8 anos segue tendo medo á escuridade, aos animais e aos seres sobrenaturais, e engade o seu temor a facer o ridículo pola ausencia de habilidades escolares, sociais ou deportivas